CYBERNETYCZNA ANALIZA PROCESÓW STEROWANIA MIĘDZYNARODOWEGO (cz.2 – Koncert mocarstw w XXI wieku – Chiny)

Od Autora: Niniejszy tekst miał zostać opublikowany w mięsięczniku „Układ Sił” (numer z kwietnia 2018 roku). Ponieważ jednak nie dysponuję tym numerem, nie mogę ze stuprocentową pewnością potwierdzić czy na pewno taka publikacja miała miejsce. Natomiast – podobnie jak w przypadku poprzedniej publikacji, pt. „CYBERNETYCZNA ANALIZA PROCESÓW STEROWANIA MIĘDZYNARODOWEGO (cz.1 – Metoda doc. Kosseckiego)” – jako autor tego artykułu zastrzegłem sobie możliwość nieodpłatnego opublikowania go na swoim blogu, więc i tym razem mogę oddać w Państwa ręce kolejny wpis, poświęcony analizie celów strategicznych najsilniejszych systemów globalnych. Zaczniemy od pierwszego (pod względem sterowniczym) mocarstwa świata – Chińskiej Republiki Ludowej.

Tomasz Banyś

Znając już metodę jaką posługuje się cybernetyczna analiza procesów sterowania międzynarodowego[1] oraz wysoką sprawdzalność tych analiz możemy przedstawić obraz współczesnego nam świata, bazując na obliczeniach i analizach przeprowadzonych przez ICAS od stycznia do września 2017 roku. Całość uzupełni syntetyczne wskazanie najbardziej prawdopodobnych celów strategicznych – jakie mogą przyświecać światowym mocarstwom – a które to cele zostały przeze mnie szczegółowo omówione na odbywającej się w dniach 16-17 X 2017 roku konferencji, zorganizowanej w Warszawie przez Narodową Akademię Informacyjną, pt. „Jaka Polska w wieku Azji ?”.

Nie od dziś wiadomo, że w świecie wojny lub polityki to właśnie najsilniejszy podmiot/podmioty dyktuje/dyktują warunki słabszym partnerom lub wrogom. Nie inaczej jest w dzisiejszym, XXI-wiecznym świecie. Dlatego aby prawidłowo i w jak najbardziej zrozumiały sposób opisać zależności w nim zachodzące, musimy skupić się na odpowiedniej kolejności analiz:

  1. Wymienienie państw o najwyższych udziałach w procesach sterowaniu międzynarodowego (pomocna będzie tutaj tabela – Tabela.2 – umieszczona na końcu tego artykułu)
  2. Przedstawienie najbardziej prawdopodobnych strategii jakie mogą reprezentować kraje o najsilniejszym potencjale sterowniczym[2] (cele w skali globalnej)
  3. Wskazanie celów strategicznych w skali lokalnej, czyli takich jakie mogą zrealizować słabsze (pod względem potencjału sterowniczego) państwa. Możliwość ich zaistnienia będzie zależna od tego, czy nie będą one sprzeczne z celami globalnymi najsilniejszych (sterowniczo) krajów

W niniejszym artykule omówimy w całości punkt pierwszy, a kolejny rozpoczniemy od analizy istotnych dla Chińskiej Republiki Ludowej wydarzeń ostatniej dekady. Określimy także najbardziej prawdopodobną strategię, jaka będzie przyświecać chińskiemu systemowi autonomicznemu.

7 SIŁ GŁÓWNYCH

Pierwsze 4 państwa, posiadające obecnie ponad połowę światowych udziałów w sterowaniu międzynarodowym (53%) – dokładne dane przedstawiono w tabeli – Tabela.1 –  to Chiny, USA , Japonia i Rosja. Jeśli dodatkowo doliczymy do tego udziały sterownicze:

  • Niemiec (liczone wraz z Austrią) – z powodu bardzo ścisłego powiązania ze sobą gospodarek obu tych państw
  • Ukrainy – która będąc krajem wewnętrznie „upadłym” wykorzystuje tylko część swojego potencjału sterowniczego (głównie w interesie USA i Niemiec)
  • Anglii – tak w tekście określamy całe Zjednoczone Królestwo

to okaże się, iż ta nieliczna grupa, skupia w swoim ręku ponad 2/3 światowego potencjału sterowniczego (67%), co w przypadku ich jednomyślnego działania pozwoliłoby im (w myśl metody doc. Kosseckiego) na podporządkowanie sobie pozostałej – jakże licznej – grupy państw.

Tabela 1
[ Tabela.1 ]

Ponieważ jednak, strefy wpływów każdego z wymienionych tu systemów „Wielkiej Siódemki” przynajmniej częściowo się pokrywają, zatem poszczególne cele strategiczne tych państw mogą być odmienne, lub nawet stać ze sobą we wzajemnej sprzeczności.

 

CHIŃSKA DROGA DO ROLI ŚWIATOWEGO LIDERA

Dla Chińskiej Republiki Ludowej ostatnie dziesięciolecie (patrz tabela – Tabela.3) to znaczący i systematyczny wzrost udziałów sterowniczych (średniorocznie o +1,00%). Co ważniejsze, wzrost ten nie był efektem agresywnej ekspansji terytorialnej, lecz opierał się na pokojowym wzroście gospodarczym. Naturalnym następstwem tego faktu jest to, że Chinom do bezpośrednich konfliktów nieśpieszno, a pokój ma dla nich wysoką wartość (szczególnie jeśli weźmiemy pod uwagę dalekosiężne plany Pekinu związane z budową „Nowego Jedwabnego Szlaku” – inicjatywa „One Belt One Road”).

Jakie zatem kluczowe dla Chin wydarzenia (z punktu widzenia cybernetycznej metody analizy konfliktów międzynarodowych) miały miejsce w ostatnim dziesięcioleciu i dlaczego zostały rozstrzygnięte na korzyść Chińskiej Republiki Ludowej ?

Zanim przejdziemy do odpowiedzi na te pytania, warto przypomnieć, że za kluczowe przyjmujemy te zdarzenia, które są związane z wystąpieniem tak zwanych punktów polifurkacyjnych (określanych inaczej punktami krytycznymi). Punkty polifurkacyjne, to takie, dla których:

  • Jeden z badanych systemów (np. kraj lub sojusz państw „A”) zrównuje swoje udziały sterownicze z innym systemem (np. „B”), czyli wtedy, gdy iloraz udziałów sterowniczych systemu „A” do analogicznych udziałów systemu „B” wynosi 1,0
  • Jeden z badanych systemów osiąga (lub traci) 2-krotną przewagę sterowniczą nad drugim systemem. Ma to miejsce wtedy, gdy iloraz udziałów sterowniczych systemu „A” do analogicznych udziałów systemu „B” wynosi 2,0 lub 0,5 (odwrotność wartości 2,0)

Efektem osiągania punktów krytycznych przez dwie wrogie sobie strony, mogą być: zmiany  sojuszy lub – w przypadku niemożności zaistnienia takich zmian – konflikt pomiędzy oboma wrogimi sobie obozami. O tym, która ze stron wyjdzie zwycięsko z takiego starcia decyduje dynamika zmian nierówności (wzór 1):

Wzór 1
[ Wzór 1 ]
gdzie:

SA (t) – to procentowy udział w procesach sterowania międzynarodowego grupy państw „A” na koniec badanego okresu (np. dla roku 2017)

SA (t-Δt) – procentowy udział w procesach sterowania międzynarodowego grupy państw „A” na początku badanego okresu (np. dla roku 2007)

SB (t) – procentowy udział w procesach sterowania międzynarodowego grupy państw „B” na koniec badanego okresu (np. dla roku 2017)

SB (t-Δt) – procentowy udział w procesach sterowania międzynarodowego grupy państw „B” na początku badanego okresu (np. dla roku 2007)

 

W przypadku Chińskiej Republiki Ludowej, mieliśmy do czynienia z kilkoma takimi punktami krytycznymi. I tak w roku 2007 Stany Zjednoczone utraciły 2-krotną przewagę nad Chinami (co pokazuje nierówność rów.1), a już niespełna rok później po świecie „rozlał się” wielki kryzys – zapoczątkowany przez amerykański bank inwestycyjny Lehman Brothers. Państwo Środka mogło zostać nim mocno dotknięte, jednak dzięki pomocy rządowej Pekinu, licznym inwestycjom infrastrukturalnym oraz zachętom podatkowym dla przedsiębiorców, Chinom udało się przetrwać tę potyczkę ze Stanami Zjednoczonymi (wywołanie przez amerykańskie banki kryzysu w roku 2008 należy traktować jako starcie z prężnie rozwijającą się wówczas chińską gospodarką). Jest to oczywiście tradycyjny opis tego konfliktu.  Z punktu widzenia cybernetycznej analizy procesów sterowania międzynarodowego wystarczy zauważyć, że badana nierówność (rów.1) była spełniona na korzyść Chin.[3]  Dlatego USA musiały w tym konflikcie zostać pokonane.

Rów.1

Kolejną ważną datą był rok 2011, w którym to z kolei Unia Europejska utraciła 2-krotną przewagę nad ChRL (patrz nierówność rów.2). Wynikiem tego była wojna celna pomiędzy UE i Chinami. Już z początkiem roku 2011 Bruksela zapowiedziała wprowadzenie ceł antydumpingowych[4], które to zapowiedzi zostały następnie poparte takimi rozporządzeniami UE, jak chociażby: nr 258/2011 z dn. 16 marca 2011 r. czy nr 452/2011 z dn. 6 maja 2011 r. Z kolei Pekin odpowiedział ograniczeniem wydobycia metali ziem rzadkich, co pociągnęło za sobą znaczący wzrost ich cen na rynkach światowych (w tym na rynku europejskim)[5]. Ponieważ i tym razem nierówność (rów.2) była spełniona na korzyść Chin, więc i z tej potyczki Państwo Środka także wyszło obronną ręką, a UE musiała przełknąć gorzką pigułkę przegranej.

str.4 - Równanie - Rów.2

Warto zaznaczyć, że metale ziem rzadkich są ważnym surowcem stosowanym w nowoczesnym przemyśle samochodowym, który to przemysł jest z kolei bardzo ważnym elementem europejskiej (głównie niemieckiej) gospodarki.

Trzeci, i za razem najbardziej odczuwalny w Europie Wschodniej punkt krytyczny (a właściwie dwa punkty krytyczne) zostały osiągnięte w roku 2014. Wtedy to właśnie potencjał sterowniczy Chin:

  • zrównał się z potencjałem amerykańskim, wyprzedzając go w kolejnych miesiącach (patrz rów.3). Dzięki temu Chińska Republika Ludowa stała się pierwszym (z punktu widzenia cybernetycznej metody oceny udziałów w procesach sterowania międzynarodowego) mocarstwem świata

str.4 - Równanie - Rów.3

  • osiągnął 2-krotną przewagę nad analogicznym potencjałem sterowniczym Rosji (patrz rów.4). Co scementowało współpracę na linii Pekin-Moskwa i stworzyło pozytywny klimat dla wspólnych działań w ramach inicjatywy „One Belt One Road”

Rów.4

Przekroczenie obu tych punktów w tym samym roku musiało zapewne wywołać zaniepokojenie władz USA, ponieważ spowodowało (w dniu 21 listopada 2013) uruchomienie – przez wspieranych z Waszyngtonu aktywistów – protestów na Kijowskim Majdanie.[6] Protesty te, przekształciły się następnie w zamieszki, zakończone 20 lutego 2014 krwawymi starciami. Te działania operacyjne pozwoliły Stanom Zjednoczonym zmienić rząd w Kijowie na prowaszyngtoński i zbudować amerykańską strefę wpływów w tej części Europy. Manewr ten skutecznie zablokował (zapewne tylko tymczasowo) plany włączenia Ukrainy do inicjatywy „One Belt One Road” oraz pozwolił wywołać konflikt na „europejskich tyłach” ważnego partnera operacyjno-strategicznego Chin – Rosji.[7]  W czasach gdy głównym teatrem działań stał się region zachodniego Pacyfiku, strategia USA wyznaczyła państwom Europy środkowo-wschodniej rolę dywersantów wobec Federacji Rosyjskiej (taka dywersja jest zgodna także z celami strategicznymi Niemiec, o czym napiszemy w jednym z kolejnych artykułów). Szczególnie dużą aktywność w działaniach na tym polu przejawiają władze III RP, otwarcie deklarujące bezkrytyczne poparcie dla każdej anglosaskiej decyzji.[8]

26 lutego 2017 roku w artykule pt. „Chiny, USA, Rosja i kwestia Polska” (opublikowanym na Blogu ICAS[9]) udostępniłem obliczenia dotyczące wystąpienia kolejnego, najnowszego punktu polifurkaycjnego:

„W grę wchodzi jednak jeszcze jedna ważna zależność, która będzie odgrywała kluczową rolę w kreowaniu konfliktów na świecie. Mowa oczywiście o stosunku udziałów sterowniczych Chin i niedocenianej lub wręcz zapomnianej przez wielu komentatorów Japonii. Stosunek udziałów sterowniczych, obu tych państw, zmienia się na korzyść Chin (…) i niebezpiecznie (dla USA – przyp. TB) zbliża się do momentu, kiedy Państwo Środka będzie mogło osiągnąć ponad 2-krotną przewagę nad Japonią (wydarzenie to będzie miało miejsce z początkiem roku 2018). Wtedy też może dojść do konfliktu energetycznego pomiędzy tymi państwami (a w konsekwencji, pomiędzy blokami sojuszniczymi tych państw)”

Jak już wcześniej pisaliśmy (a co udowodnił doc. Kossecki w swoich pracach naukowych)[10] w przypadku wystąpienia punktu krytycznego, drugą – obok konfliktu – możliwością reakcji systemów autonomicznych (państw) jest zmiana sojuszy. Stąd, w cytowanym powyżej artykule czytamy dalej:

„Ryzyko (z punktu widzenia Stanów Zjednoczonych – przyp. TB) wciągnięcia Japonii, przez Pekin, w strefę swoich wpływów, pozbawiłoby USA ważnego sojusznika i zepchnęło blok amerykański z pozycji dominującej (pole BA), do roli podrzędnej (pole AB), co pokazuje fioletowa strzałka na poniższym wykresie (wykres wykr.1-a – przyp. TB)”

Wykr.1-a

SA – procentowy udział w procesach sterowania międzynarodowego państwa „A” (USA)

SB – procentowy udział w procesach sterowania międzynarodowego państwa „B” (Chiny)

 

Czy zatem konflikt…, czy zmiana sojuszy?

Pytanie to wydaje się dość ważne, lecz ze strategicznego punktu widzenia jest ono mniej istotne niż pytanie o wynik tego „wyścigu”. Nierówność rów.5 pozwala jednoznacznie powiedzieć, że stan przewagi Chin nad Japonią utrwali się i powiększy, a strategicznie – w niedalekiej perspektywie czasowej – Tokio zacznie bliżej współpracować z Pekinem, odsuwając na boczne tory zażyłe stosunki z waszyngtońskimi partnerami – tymi samymi, którzy latem 1945 roku dokonali ludobójstwa na japońskiej ludności cywilnej Hiroszimy i Nagasaki.

str.5 - Równanie - Rów.5

Na poziomie taktyczno-operacyjnym (po uwzględnieniu bliskiej współpracy pomiędzy Federacją Rosyjską i Chińską Republiką Ludową – patrz rów.4) za pokojowym rozwiązaniem przemawia to, że w lipcu 2017 roku japoński Premier Shinze Abe wyraził zainteresowanie jego kraju chińską inicjatywą Nowego Jedwabnego Szlaku, a we wrześniu tegoż samego roku spotkał się we Władywostoku z Prezydentem Rosji Władimirem Putinem, w celu rozpoczęcia rozmów dotyczących podpisania traktatu pokojowego (formalnie od czasu II Wojny Światowej Rosja i Japonia wciąż nie podpisały takiego układu).

 

Cele strategiczne Chin:

  • Pokojowy wzrost i rozbudowa projektu gospodarczego jakim jest „Nowy jedwabny Szlak”
  • Wciągnięcie Japonii w swoją strefę wpływów i usunięcie amerykańskiej armii z tego kraju (cel ten jest zgodny z japońskimi dążeniami do uniezależnienia się od wpływów wojskowych USA – pierwszy raz od zakończenia II Wojny Światowej)
  • Niedopuszczenie  do – realizowanej pod pozorem zbliżenia – niemieckiej dywersji wobec Rosji (podobnie jak to miało miejsce w roku 1917 – patrz rów.6) lub do zbliżenia niemiecko-ukraińskiego (patrz rów.7), które mogłyby zagrozić odcięciem europejskiej odnogi „One Belt One Road” od jej azjatyckiej części.

Rów.6

str.6 - Równanie - Rów.7

Spełnienie na korzyść Chin obu powyższych nierówności (rów.6 i rów.7) zapowiada dla Pekinu pozytywne rozwiązanie problemu zagrożenia niemieckiego na kierunku ukraińskim – już pod koniec roku 2018 – oraz zażegnanie – na przełomie lat 2024/2025 – groźby dywersji niemieckiej prowadzonej wobec – niezbędnego dla rozwoju idei „Nowego Jedwabnego Szlaku” – strategicznego sojusznika rosyjskiego.

Nierówność rów.6 ujawnia również ciekawą grę operacyjną Berlina, prowadzoną w Europie środkowo-wschodniej. Chodzi tutaj mianowicie o nastawione na intensyfikację w roku bieżącym, podkopywanie wpływów amerykańskich w Warszawie oraz w Kijowie, w celu przejęcia sterowania nad systemem ukraińskim przed końcem tego roku. Dobrym przykładem takich działań jest chociażby tzw. ustawa o IPN – z lutego tego roku – która już posłużyła do skłócenia między sobą Polaków, Ukraińców[11] i Żydów[12]. Ponadto długofalowa polityka Niemiec ukierunkowana na decentralizację Polski i wypchnięcie jej przed rokiem 2025 poza struktury Unii Europejskiej – poprzez oderwanie od Polski najbardziej uprzemysłowionych jej regionów – może godzić w interesy chińskie w tym rejonie Europy i będzie wymagać od Pekinu przeciwdziałania posunięciom niemieckim, zagrażającym rozwojowi projektu „One Belt One Road”.

  • Osiągnięcie 2-krotnej przewagi nad Stanami Zjednoczonymi, co nastąpi w roku 2025 (patrz rów.8), co wg. analiz ICAS zbiegnie się w czasie z rozpadem NATO.[13]

str.6 - Równanie - Rów.8

W kolejnym artykule skupimy się na analizie punktów krytycznych, które w ostatniej dekadzie stały się udziałem m.in. Stanów Zjednoczonych i Japonii.


(zestawienie wyników obliczeń (zanalizowanych w powyższym artykule) z faktami historycznymi, dla lat 2007 – 2018)

Tabela 2
[ Tabela.2 ]

(zestawienie wyników obliczeń T.Banysia, prezentujące udziały w procesach sterowania międzynarodowego dla lat 2000 – 2025)

str.8 - Tabela 3
[ Tabela.3 ]

Niniejsze opracowanie można powielać i publikować w języku polskim (w całości lub we fragmentach), ale tylko i wyłącznie z zachowaniem podania źródła i autora.

W przypadku tłumaczeń niniejszego tekstu na języki obce, autor nie ponosi odpowiedzialności za mogące powstać w ich wyniku pseudo- i dezinformacje (zarówno symulacyjne jak i dysymulacyjne).

Copyright [15.04.2018] by [Tomasz Banyś]

© ICAS 2018, instytut.icas@gmail.com


PRZYPISY:

[1] Opis metody opracowanej przez doc. J.Kosseckiego, „Układ Sił” numer 2, marzec 2018 lub na stronie ICAS, pod linkiem: https://instytuticas.wordpress.com/2018/09/22/cybernetyczna-analiza-procesow-sterowania-miedzynarodowego-cz-1-metoda-doc-kosseckiego/

[2] O najsilniejszym potencjale sterowniczym, czyli o najwyższych udziałach w procesie sterowania międzynarodowego

[3] Mówimy, że nierówność (rów.1)  jest spełniona na korzyść Chin, ponieważ udziały sterownicze Chin ( SChin ) znajdują się w liczniku obu stron równania, a iloraz SChin do SUSA zwiększa się od wartości 0,27 (w roku 2000)  do wartości 0,51 (w roku 2007)

[4] Porównaj artykuł w Gazeta Prawna z dn. 04.02.2011, pt. „UE chce nałożyć po raz pierwszy na Chiny cła antysubwencyjne” http://biznes.gazetaprawna.pl/artykuly/484442,ue-chce-nalozyc-po-raz-pierwszy-na-chiny-cla-antysubwencyjne.html

[5] Porównaj artykuł w Financial Sense z dn. 30.03.2011, pt. „Rare Earths Have Officially Gone Ballistic” https://www.financialsense.com/cris-sheridan/rare-earths-have-officially-gone-ballistic

[6] Porównaj Polskie Radio, Informacje z dn. 06.02.2014 g.22:34, artykuł pt. „Do sieci wyciekła ‚rozmowa amerykańskich dyplomatów o Ukrainie’ ” https://www.polskieradio.pl/5/3/Artykul/1042925,Do-sieci-wyciekla-rozmowa-amerykanskich-dyplomatow-o-Ukrainie

[7] Proklamowana 17 marca 2014 roku przez Radę Najwyższą Republiki Autonomicznej Krymu niepodległość oraz konflikt zbrojny w Donbasie są jedynie następstwem udanej Rewolty Kijowskiej, a największą ofiarą tzw. Majdanu została sama Ukraina. https://www.wprost.pl/swiat/440219/Krym-proklamowal-niepodleglosc.htm

[8] Przykładem może być poparcie (pomimo braku przedstawienia jakichkolwiek dowodów) Stanów Zjednoczonych w ich oskarżeniach przeciw Prezydentowi Bashar al-Assadowi (oskarżenie Assada o przeprowadzenie ataku chemicznego na szpital w syryjskiej Dumie, zostało wykorzystane do uzasadnienia ataku NATO na pozycje syryjskie). Innym przykładem zwasalizowania elit rządzących III RP względem Anglosasów jest bezkrytyczne (również pomimo braku przedstawienia jakichkolwiek dowodów) poparcie udzielone Brytyjczykom w oskarżaniu władz Federacji Rosyjskiej o zlecenie otrucia Sergeia Viktorovicha Skripala i jego cóki (Skripal, jako brytyjski szpieg został aresztowany przez FSB w 2004 roku, skazany na 13 lat więzienia, a następnie w 2010 roku – w ramach wymiany agentów – zwolniony z więzienia i odesłany do Wielkiej Brytanii).

[9] Nowy adres strony (bloga) ICAS, to https://instytuticas.wordpress.com (zmiana adresu nastąpiła w wyniku zamknięcia poprzedniej platformy – blog.pl)

[10] Patrz „Układ sił” marzec 2018, artykuł pt. „CYBERNETYCZNA ANALIZA PROCESÓW STEROWANIA MIĘDZYNARODOWEGO (cz.1 – Metoda doc. Kosseckiego)”. Artykuł dostępny także na stronie ICAS, pod linkiem: https://instytuticas.wordpress.com/2018/09/22/cybernetyczna-analiza-procesow-sterowania-miedzynarodowego-cz-1-metoda-doc-kosseckiego/

[11] Wpływy niemieckich kanałów inspiracyjnych w IPN i RN demaskuje Marcin Hagmajer w analizie pt. „NAI – 2018.03.17 – Ustawa o IPN jako przykład niemieckiej wojny informacyjnej przeciwko Polsce” – nagranie dostępne na portalu youtube.pl https://www.youtube.com/watch?v=_L1HNylOCFk

[12] przykładem takich działań obliczonych na skłócenie Polaków i Żydów były konsultacje na linii: Rząd III RP – Mosad w lipcu roku 2018 http://wiadomosci.gazeta.pl/wiadomosci/7,114884,23640188,izraelskie-media-polska-wystawila-do-tajnych-negocjacji-porebe.html

[13] Szczegółowa analiza przedstawiająca najbardziej prawdopodobną datę rozpadu NATO została opublikowana 14 września 2017 roku w artykule pt. „Schyłek potęgi NATO”, dostępnej na Blogu ICAS https://instytuticas.wordpress.com/2017/09/14/schylek-potegi-nato/

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s

Blog na WordPress.com. Autor motywu: Anders Noren.

Up ↑

%d blogerów lubi to: